Sommige mensen laten een spoor achter
Er zijn mensen die je ontmoet en weer vergeet.
Er zijn mensen die een tijdje meelopen in je leven en daarna een mooie herinnering worden.
En dan zijn er die uitzonderlijke mensen die een spoor achterlaten dat jaren later nog zichtbaar is.
Voor mij was Hanne Marquardt zo iemand.
Toen ik hoorde dat Hanne op 7 april 2025 overleden was, voelde dat vreemd. Natuurlijk wist ik dat ze geen twintig meer was. Ze was tweeënnegentig jaar geworden en had een indrukwekkend leven achter zich. Toch voelde het alsof er plots een hoofdstuk werd afgesloten. Niet alleen voor mij, maar voor duizenden reflexologen die rechtstreeks of onrechtstreeks door haar beïnvloed werden. Hanne was immers veel meer dan een docent of auteur. Ze was een van de belangrijkste pioniers van de voetreflexologie in Europa en heeft generaties therapeuten gevormd.
Wanneer mensen me vragen wat haar zo bijzonder maakte, dan denk ik eigenlijk niet eerst aan haar boeken. Ook niet aan haar opleidingen of haar internationale bekendheid. Wat als eerste in mij opkomt, is haar aanwezigheid. Hanne had iets waardoor mensen gingen luisteren wanneer ze sprak. Niet omdat ze luid was. Niet omdat ze indruk probeerde te maken. Integendeel. Ze had een soort vanzelfsprekende wijsheid die alleen ontstaat wanneer iemand tientallen jaren met volle overgave een vak heeft beoefend.
Een ontmoeting die ik nooit vergeten ben
Een van mijn mooiste herinneringen aan Hanne speelt zich af in augustus 2011.
Ik volgde toen opnieuw les bij haar in het Zwarte Woud. Alleen dat al voelde bijzonder. Ik had jarenlang naar haar opgekeken. Haar boeken stonden in mijn kast. Haar visie had mijn manier van werken beïnvloed. En plots zat ik daar als student opnieuw in haar aanwezigheid.
Wat ik toen niet kon vermoeden, was dat ik later samen met haar in een auto zou zitten.
Wie ooit in het Zwarte Woud geweest is, weet dat sommige wegen daar behoorlijk smal kunnen zijn. Bochten volgen elkaar snel op en op sommige plaatsen lijkt het alsof de bergen en bossen je volledig omarmen. Hanne reed zelf. Ik zat naast haar.
Vandaag moet ik daar nog altijd om glimlachen.
Niet omdat het een spectaculaire gebeurtenis was.
Maar omdat het zo menselijk was.
Daar zat ik dan. Een Belgische voetreflexoloog die al jaren naar haar opkeek. En naast mij zat een vrouw die wereldwijd bekend stond als een van de grondleggers van de moderne voetreflexologie in Europa.
Op dat moment was ze geen icoon, geen auteur en geen internationaal docent. Gewoon Hanne. En precies dat maakte haar zo bijzonder.
Waarom ik haar zo bewonderde
Doorheen de jaren heb ik veel opleidingen gevolgd en veel docenten ontmoet. Sommigen beschikken over een enorme hoeveelheid kennis. Anderen zijn geweldige lesgevers. Slechts enkelen combineren beide.
Hanne behoorde tot die laatste groep.
Wat ik vooral bewonderde, was dat ze studenten leerde nadenken. Ze wilde niet dat mensen haar techniek simpelweg kopieerden. Ze moedigde reflexologen aan om zelf te observeren, zelf verbanden te leggen en zichzelf verder te ontwikkelen. Ze geloofde dat kennis een basis was, maar dat elke reflexoloog uiteindelijk ook zijn eigen weg moest vinden.
Dat heeft me altijd aangesproken.
Misschien omdat ik zelf ook zo in elkaar zit.
Ik geef mijn studenten graag een stevige basis. Anatomie, fysiologie, technieken, observatie en praktijkervaring zijn belangrijk. Maar daarnaast wil ik ook dat ze leren denken. Dat ze hun eigen stijl ontwikkelen. Dat ze zichzelf durven meenemen in hun werk.
Wanneer ik vandaag les geef, merk ik soms hoe bepaalde ideeën van Hanne nog altijd aanwezig zijn in mijn manier van lesgeven. Niet omdat ik haar letterlijk kopieer, maar omdat haar visie verweven geraakt is met mijn eigen manier van kijken.
Dat is misschien wel de grootste invloed die een docent kan hebben.
Niet dat studenten exact doen wat jij doet.
Maar dat ze dankzij jou hun eigen weg durven zoeken.
Eerlijkheid als vorm van respect
Wat ik ook waardeerde aan Hanne, was haar eerlijkheid.
Ze behoorde niet tot de generatie die voortdurend complimentjes uitdeelde om mensen zich goed te laten voelen. Wanneer iets beter kon, zei ze dat. Wanneer een student ergens naast keek, wees ze daarop. Niet om iemand klein te maken, maar omdat ze haar studenten serieus nam.
Dat herken ik vandaag ook bij andere mensen die ik bewonder. Mensen zoals Fernand Everaert binnen de keramiek. Of zelfs mijn nonkel, die eerder dit jaar naar mijn keramiek keek en zei: “Hilde, het is mooi, maar er is niets bijzonders aan.” Dat soort opmerkingen zijn op het moment zelf niet prettig, maar achteraf blijken ze vaak het grootste cadeau te zijn. Echte groei ontstaat zelden uit applaus alleen. Ze ontstaat wanneer iemand je uitdaagt om verder te kijken dan waar je vandaag staat. Dat deed Hanne ook. Ze leerde mij dat je nooit klaar bent met leren en dat ervaring waardevol is, maar nieuwsgierigheid minstens even belangrijk blijft.
Wat ze me vandaag nog steeds leert
Het bijzondere is dat sommige mensen je blijven lesgeven, zelfs wanneer ze er niet meer zijn. Dat merk ik nog vaak wanneer ik les geef. Als ik een student aanmoedig om verder te kijken dan de klacht alleen, wanneer ik probeer de mens achter de klacht te zien of studenten uitnodig om niet alleen technieken te leren maar ook zichzelf te ontwikkelen, dan zit er ergens nog een stukje Hanne in dat verhaal. Niet letterlijk, maar als een draad die verder geweven werd.
Hanne geloofde dat voeten veel meer zijn dan een verzameling reflexzones. Ze zag altijd de volledige mens achter de voet. Dat holistische denken heeft niet alleen mijn werk beïnvloed, maar ook mijn leven. Het heeft me geleerd om verder te kijken dan symptomen, nieuwsgierig te blijven, open te staan voor nieuwe inzichten en vooral nooit te denken dat ik alles weet.
Misschien is dat uiteindelijk wat Hanne voor mij betekende. Niet dat ze me alle antwoorden gaf, maar dat ze me leerde betere vragen te stellen. En dat is een geschenk dat nog elke dag doorwerkt: in mijn praktijk, in mijn lessen, in mijn studenten en waarschijnlijk ook nog lang nadat ik zelf mijn laatste sessie gegeven zal hebben.
Zin om ook voetreflexologie te leren?
Neem zeker een kijkje: https://reflexology4u.be/over-reflexology4u/voetreflexologie/online-cursus-voetreflexologie/
Of vraag mijn e-boek aan door je gegevens hieronder achter te laten.
Het is helemaal gratis!
.